Taken en diensten

De heer Süleyman Hilmi Tunahan vervolgt in Istanbul het preken en het laten zien van de ware pad aan de bevolking door actief op te treden in de moskeeën Aziz Mahmûd Hüdâyi, Yağkapanı, Softa Hatip, Üçmihraplı, Kasımpaşa Câmi-i Kebir, Piyâ- lepaşa, Ağa Câmii, Arap Câmii, Arpacılar Câmii, Asma- lı Mescid, Kısıklı Câmii, Şehzadebaşı, Laleli, Fâtih, Süleymaniye, Sulta- nahmed, Bâyezid, Yenicâmi selâtîn câmi.
Naast deze activiteiten richt de heer Süleyman Hilmi Tunahan zich vooral op de onderwijzing van zijn leerlingen. Dit deed hij in verschillende ruimten zoals in moskeeën, huizen, kelders van appartementen. Onder de leerlingen bevonden zich zowel jong en oude mensen als mensen met verschillende beroepen.

Wellicht door de invloeden van zijn preken of door zijn trouwheid aan de Ehl-i Sünnet ve’l-Cemâat kreeg hij veel aandacht van de bevolking. Hierdoor deden zich kansen en mogelijkheden voor. Zo kreeg hij bijvoorbeeld na 1950 steun van een aantal rijke mensen waardoor hij zijn activiteiten kon verbeteren en verbreden. In 1951 heeft een rijke zakenman een verdieping van zijn paviljoen in Üsküdar Çamlıca beschikbaar gesteld voor de activiteiten van de heer Süleyman Hilmi Tunahan. Hiermee is de eerste Koranschool voor 25 studenten geopend. In de navolgende jaren heeft hij het onderwijzen verbreedt door onder andere ruimten beschikbaar te stellen van zijn eigen huis, huizen te huren in Çamlıca en rondom en gebruik te maken van de kleine lokalen in de moskee Aziz Mahmûd Hüdâyî. In dezelfde jaren is de onderwijzing ook begonnen in de moskeeën in de Europese kant van Istanbul zoals Şehzadebaşı en Vefa. Bij de onderwijzing heeft de heer Süleyman Hilmi Tunahan rekening gehouden met de tijdgeest. Zo heeft hij de onderwijzing van vroeger waarbij leerlingen de leerstof in jaren tijd tot zich namen anders ingericht, om zo de duur van de onderwijzing te verkorten zonder dat dit ten koste gaat van de kwaliteit. Voor deze verkorte onderwijzing is er kritiek ontstaan vanuit andere islamitische geleerden. De heer Süleyman Hilmi Tunahan heeft als volgt op de kritiek gereageerd: heren, in deze tijden waarin moslims als regen afdruipen in de hel, denken jullie dan werkelijk dat de huidige moslims de wilskracht en geduld hebben om 5 of 10 jaar van hun leven toe te wijden aan onderwijzing van de islam? Met de verkorte onderwijzing geven wij de moslims de sleutel van de kennis, met deze sleutel zullen de moslims de deuren van boeken en bibliotheken openen. De heer Süleyman Hilmi Tunahan begon in zijn onderwijs eerst altijd met het onderwijzen van de heilige Koran en de gedragsregels van de moslim. Daarna volgden de kennisboeken: Emsile, Binâ, Maksûd, Avâmil, İzhâr, Kâfiye, Akâid-i Nesefiyye en Emâlî Kasîdesi, Nûru’l-Îzâh, Kudûrî, Muhtasaru’l-Menâr, Îsâgoci, Alâka Risâlesi ve Telhîsü’l-Miftâh en Muhtasaru’l-Meânî. In het hoger onderwijs volgden de onderwijzing van de kennisboeken: Sa’düddin Şerh-i Akâid’ini,  Dürerü’l-Hükkâm’ını, Mir’âtü’l-Usûl, Mecâmiu’l-Hakâik en Şemsiyye. Wanneer de kans en tijd zich voordeed werden er ook lessen gegeven in feraiz, tefsir, usûl-i tefsir, hadis en usûl-i hadis. Naast de religieuze onderwijzing kregen de leerlingen ook lessen in astronomie en zorg en welzijn en werden zij van de actuele ontwikkelingen op de hoogte gebracht. Na het opleiden van zijn leerlingen werden deze gestuurd naar verschillende steden en dorpen om daar de bevolking te onderwijzen in de islam, hierdoor groeide het aantal Koranscholen van de heer Süleyman Hilmi Tunahan. Om de leer van de islam te verspreiden  werden de opgeleide leerlingen, vooral in de heilige maand Ramadan, naar verschillende dorpen en steden in het gebied van Anatolië (Aziatisch-Turkije) en Thracië (Europees-Turkije) gestuurd.

Aan de andere heeft hij zijn leerlingen officiële examens laten afleggen zodat ze als müftü, prediker, imam en godsdiensleraar aan de slag konden gaan. Hij heeft zijn leerlingen niet alleen een kennisgerichte opleiding en spirituele waarden bijgebracht, maar heeft hen ook geholpen met de huisvesting, dagelijkse eten en hun gezondheid.

Süleyman Efendi is tijdens zijn bezigheden als leraar en prediker talloze keren opgepakt door de politie en verhoord. Tijdens deze verhoringen is hij ernstig gemarteld en heeft ook een tijdje in een isolatiecel moeten doorbrengen.
Omdat hij tijdens een preek in 1956 in een moskee “We kunnen onze Algerijnse broeders niet helpen, laten we tenminste voor hen bidden” zei is hij opgepakt en verhoord.

In 1957 vond er in de beroemde moskee Ulucamii in de stad Bursa een demonstratie plaats door een persoon uit Kütahya. Süleyman Efendi werd – ten onrechte – in verband gebracht met deze illegale demonstratie en werd na zijn verhoring op 69-jarige leeftijd 59 dagen in hechtenis gebracht. Na deze twee maanden vond er ten overstaan van een rechter een zitting plaats. Tijdens deze zitting werd duidelijk dat de demonstrant ten onrechte de demonstratie met Süleyman Efendi in verband wilde brengen en werd Süleyman Efendi op 8 november 1957 vrijgesproken.

Süleyman Efendi is tijdens zijn leven talloze keren ten onrechte beschuldigd van allerlei zaken waar hij niets mee te maken heeft gehad. Zijn enige bezigheid was het onderwijzen van leerlingen en het bijbrengen van kennis aan het volk.